Kolumba museum en Feldkapelle van Peter Zumthor

Twee unieke werken van de Zwitserse architect Peter Zumthor (77). De een in de binnenstad van Keulen en de ander in de buurt van het dorpje Wachendorf, op een goed half uur rijden van Keulen.

Blog juli 2020 - Het Kolumba museum, Keulen

Het is een merkwaardig vierkante grijze verschijning, het bakstenen gebouw dat Peter Zumthor ontwierp voor het Kolumba Museum in de binnenstad van Keulen. (1997-2007) Het is gebouwd op de overblijfselen van de St. Kolumba kerk, de grootste en de rijkste parochie in de middeleeuwse stad Keulen. Het gebouw herbergt het Art Museum van het aartsbisdom Keulen, een verzameling met kerkelijke kunst. Tot 1975 hebben  archeologische opgravingen de funderingen van verschillende eerdere gebouwen uit de Romeinse tijd blootgelegd. Al deze fragmenten die bewaard zijn gebleven en maken nu deel uit van een "museum van bedachtzaamheid"

Peter Zumpthor won met dit ontwerp de internationale wedstrijd met een gebouw dat de contouren volgt van de tijdens de Tweede Wereldoorlog gebombardeerde gotische kerk. Het is een indrukwekkend gebouw, een stenen tempel voorzien van de nodige moderniteiten. De open gaten in het metselwerk van de gevels ogen simpel maar van binnen is het de perfecte lichtinval om de middeleeuwse opgravingen te beleven. Het is alsof we door de ruïne wandelen van een oud kasteel. De bouw van het museum heeft meer dan tien jaar geduurd, het resultaat is even tijdloos als hedendaags. De lofzangen van Zumthor's werk van architectuurcritici, volgt de bewering dat Kolumba een afwijzing is van de neiging om architectuur in een spektakel te veranderen. Dat het museum een standpunt inneemt is duidelijk. Het is indrukwekkend om te zien hoe de conservator van de tentoonstellingen dit concept op een vitale wijze heeft verwerkt; minder spektakel, meer bezinning.  


Bruder-Klaus Feldkapelle, Wachendorf

Op een goed half uur rijden van Keulen ligt het dorp Wachendorf in de Eifel. Daar staat, plompverloren ergens midden in het veld een kapel in de vorm van een betonnen toren. Een pelgrimstocht door het veld die naar het betonblok leidt?  En toch, deze veldkapel is de perfecte omweg voor een Zumptor-beleving. Er zijn geen ramen, wel kleine gaten, niets doet vermoeden welke mystiek zich in deze betonnen koker schuilhoudt. Er is toch een ingang, je moet een stukje om de toren lopen om de driehoekige uitsnede te vinden. Een donker gangetje leidt naar een ruimte waar de kapel amper bezoekers kan ontvangen. De muren van boomstammen zijn zwartgeblakerd, ze neigen naar elkaar toe, de lucht is het plafond, Het licht is dat van een lichtvlek in een donker bos, waar de bomen even wijken. Het kan binnen regenen, de vloer is er op voorzien. Het zijn de natuurelementen, zoals de elementen ook de hand hebben gehad in het bouwproces: het beton van de kapel werd gegoten rond een wigwam van boomstammen. 

 

Peter Zumthor werkte lange tijd vanuit de luwte een klein oeuvre uit; geraffineerde materiaalgebruik, een zuivere expressie en een licht soort van poëzie. De Pritzker Prize van 2009 heeft Zumthors internationaal erkenning gebracht. De kunst  de muziek en de literatuur leverde de inspiratie. Het is een mix; de eenvoud maar ook de kracht. Het is de eenvoud van Aldo Rossi, de muziek van Bach, met een sausje van John Coltrane.  


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.