Wandelen door Rome

Afstand: 12 km  /  Duur: ± 120 minuten


Het bezoeken van moderne architectuur valt uiteen in twee delen; de architectuur onder Mussolini vanaf de jaren dertig,  het Stazione Termini en het Foro Italico, tot aan 1960 het Palazzetto dello Sport, toen de Olympische Zomerspelen in Rome werden gehouden.  Later zijn er de prachtige musea voor moderne kunst zoals het MAXXI National Museum of XXI Century. Het futuristische Stazione Tiburtina en tot slot de karakteristieke wijk Testaccio waar tussen het afval van slachterijen een prachtig museum voor moderne kunst is ontstaan.   


Route

 

Architettura Moderna 1930-1960
1 > Stazione Termini hoofdstation van Rome

2 > Foro Italico

3 > Palazzetto dello sport



 

Musea voor moderne kunst

4 > MAXXI National Museum of XXI Century

5 > Museo d'Arte Contemporanea di Roma
6 > Centrale Montemartini



 

Architettura Moderna 2013

7 > Tiburtina treinstation



8 > Testaccio

Culinaria
De fijne keuken


1 > Stazione Termini hoofdstation van Rome -  

Stazione di Roma Termini  

Een gedeelte van het station is tussen 1938 en 1942 gebouwd, volgens het ontwerp van Angiolo Mazzoni een staatsarchitect en ingenieur van de Italiaanse fascistische regering van de jaren twintig en dertig.  Mazzoni ontwierp in Italië honderden openbare gebouwen, postkantoren en treinstations. In 1943 kwam daar een einde aan vanwege de oorlog en de val van het fascistische regime onder Mussolini. Na de Tweede Wereldoorlog behoorde Eugenio Montuori  samen met Leo Calini en Annibale Vitellozzi , tot de winnaars van de wedstrijd voor de voltooiing van het Termini-station, in hoofdzaak de façade, de entreehal van het station. Het dak van de grote glazen stationshal (128 m lang en 32 m breed) met zijn golvende lijnen geldt als één van de grote bouwkundige prestaties van die tijd.  De officiële opening vond plaats in 1950. Naast het station in de Piazza dei Cinquecento is er een terminal van langeafstandsbussen en parkeerplaatsen voor taxi's.   De overblijfselen van de oude Servische muur, 80 meter lang (zesde eeuw v.Chr.) zijn nog zichtbaar. Sinds 1955 heeft het station een verbinding met het enorme ondergrondse netwerk van Rome en een ondergronds winkelcentrum het Forum Termini.

 


2 > Foro Italico - Enrico Del Debbio, Luigi Moretti, Gianni Galassi

 

Het Foro Italico is gebouwd tussen 1928 en 1938. Het Stadio Olimpico werd  eerder Stadio dei Cipressi genoemd, Later veranderde men dit in Foro Mussolini naar de Italiaanse dictator, maar na 1944 kreeg het de huidige naam: het Foro Italico.

In 1960 vonden de Olympische Spelen in Rome plaats. In deze omgeving maar ook met een uitbreiding naar de andere zijde van de Tiber. Geïnspireerd door de Romeinse forums uit de oudheid staat het Foro nu te boek als een meesterwerk van de Italiaanse fascistische architectuur. Het is hier waar vele sportfaciliteiten, zoals het Stadio Olimpico, het zeer fraaie Stadio dei Marmi en het aangrenzende Italiaans Nationaal Olympisch Comité zijn geconcentreerd. Het Stadio Olimpico (in 1953 nog Stadio del Centomila) werd ter gelegenheid van de Olympische Spelen van 1960 nog eens aangepast en deze keer definitief naar het huidige ‘Stadio Olimpico’.

Het stadion is nu het thuisstadion van de voetbalclubs SS Lazio en AS Roma. 


3 > Palazzetto dello sport - Pier Luigi Nervi

Het Palazzetto ligt aan de Viale P. De Coubertin. Een andere buitengewoon staaltje van architectuur van de Olympische spelen van 1960 is het Palazzetto dello Sport van Annibale Vitellozzi (architect) en Pier Luigi Nervi (constructie).  Dit gebouw (aan de andere zijde van de Tiber) is de voorloper voor een nieuw type van sportaccommodatie en is een belangrijke innovatie bij de bouw van sportstadions. De  innovatieve koepel is gemaakt van geribde gewapend beton en is uitzonderlijk fraai geconstrueerd. De maat en schaal is werkelijk perfect, kortom een inspirerende voorbeeld voor de bouw van de huidige sport tempels.       (In deze buurt ligt ook het Stadio Flaminio gebouwd in 1927 ook van Pier Luigi Nervi)


4 > MAXXI National Museum of XXI Century - Zaha Hadid

Arts
via Guido Reni, 4
Open op dinsdag, woensdag, vrijdag en zondag van 11.00 tot 19.00
 uur; donderdag  en op  zaterdag van 11.00 tot 22.00 uur.
Te bereiken via Metro A stop Flaminio gevolgd door de tram nr. 2 stop Apollodoro
Bus nummers: 53, 217, 280, 910.


5 > Museo d’Arte Contemporanea di Roma

Via Nizza 138 cnr Via Cagliari
Open van dinsdag t/m zondag van 16.00 – 24.00 uur.

Het voormalige slachthuis in de wijk Testaccio, biedt sinds 2002 onderdak aan een deelverzameling van het MACRO (Museo d’Arte Contemporanea di Roma) In de gebouwen waar vroeger de koeien werden geslacht, dwalen we nu langs moderne kunst. Het museum is tot middernacht geopend. Ideaal dus om daarna nog te waandelen langs de culinaire verleidingen van de wijk Testaccio.

Route: We steken de Markt over en wandelen richting de Sint Nicolaaskerk.


6 > Centrale Montemartini

 Centrale Montemartini Via Ostiense 106, Rome
Openingstijden van dinsdag tot en met zondag van 9.00 tot 19.00 uur.

De Centrale Montemartini was tot 1963 nog een elektriciteitscentrale. Deze centrale is in 1911 gebouwd en vernoemd naar de ingenieur Giovanni Montemartini. In deze omgeving is nu een collectie beelden ondergebracht uit de Romeinse en Griekse periode.

De centrale zorgde voor de elektriciteit van alle straatlantaarns en andere buitenverlichting in Rome. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de centrale ternauwernood gespaard. De arbeiders kwamen namelijk op het idee om de pauselijke vlag uit te hangen!! Vanaf 1963 wordt de centrale niet meer als zodanig gebruikt. In 1997 ontstond het idee om de centrale om te bouwen tot een museum. De collectie van de Centrale Montemartini bestaat voornamelijk uit beelden die afkomstig zijn uit de kelders van het Musei Capitolini.   


7 > Tiburtina treinstation

Tiburtina treinstation is het tweede grootste treinstation in Rome, na Termini. Van hieruit kan men bijvoorbeeld in 2 uur en 45 minuten naar Milaan reizen met de eerste private hogesnelheidstrein in Europa, de Italo. Het model oogt als een formule 1 trein, een grandioos ontwerp van Ferrari.

De architectuur van het station toont zich als een ruimtewezen uit de koker van een Amerikaanse sciencefictionverhaal. De afmetingen ogen meer als een vliegveld dan als een treinstation. De architectuur in de traditie van Italiaanse futuristische architectuur is van het bureau ABDR (Paolo Desideri).

De knalrode ITALO, met een snelle haas als symbool, rijd dus nu als een haas door het Italiaanse landschap. Deze moet bewijzen dat de nieuwe hogesnelheidstrein, een goed alternatief is voor de Freccia Rossa (rode pijl) van staatsbedrijf Ferrovie dello Stato (Staatsspoorwegen). Er zijn 25 hogesnelheidstreinen, gemaakt door het Franse Alstom, die zorgen voor een dagelijks verbinding tussen Milaan en Napels. De trajecten Salerno-Turijn en Rome-Venetië worden later dit jaar mogelijk. Nuovo Trasporto Viaggiatori is een particuliere hoge snelheidstrein exploitant. Het werd opgericht door vier Italiaanse zakenlieden, waaronder Luca di Montezemolo om te concurreren met het staatsbedrijf Trenitalia, de NS van Italië.


8 > Testaccio

Men zegt dat de wijk Testaccio een paradijs is voor lekkerbekken. Zij dankt deze culinaire utverkiezing aan het slachthuis, het Mattatoio, dat in 1890 werd geopend. Dit slachthuis heeft een belangrijke rol gespeeld in de keuken van Testaccio. De arbeiders die in het slachthuis werkzaam waren, kregen als aanvulling op hun loon vaak het ‘vijfde kwart’ (quinto quarto) – het deel van het karkas waartoe de organen, de kop, de staart en de hoeven behoorden.

De benaming quinto quarto wil zeggen het totale gewicht van dit kwart (dat de afnemers van het slachthuis niet wilden hebben omdat het veel te snel bedierf) was ongeveer gelijk aan een kwart van het totale gewicht van het dier dat was geslacht. Aangezien de arbeiders zelf geen culinaire grootmeesters waren, brachten ze dit quinto quarto vaak naar de kleine restaurantjes die tegen de heuvel aan gebouwd waren om het te laten klaarmaken. Op deze manier zijn klassieke Romeinse gerechten als coda alla vaccinara (gesmoorde ossenstaart), trippa all aromana (langzaam gegaarde pens in tomatensaus) en rigatoni alla pajata (pasta met ingewanden van kalveren, lammeren of jonge geitjes) ontstaan. Men kan hier nog steeds kun je deze authentieke gerechten in de trattorie en restaurantjes van Testaccio bestellen.

Een van de bekendste eetgelegenheden in Testaccios Il Checchino dal 1887,  dateert uit 1887. In dat jaar besloot het echtpaar Moricci hun wijnopslag in de grotten van de Schervenberg om te bouwen tot een restaurant. Volgens de huidige eigenaren heeft de dochter van de Moricci’s, Ferminia, zelfs patent aangevraagd voor de coda alla vaccinara. Ze liet de ossenstaart ruim een halve dag smoren in tomatensaus die ze op smaak had gebracht met selderij, pijnboompitten, rozijnen en bittere chocolade. Vervolgens liet ze het gerecht een dag staan, zodat ze de gasten ’s avonds een bijzonder aangename verrassing kon voorschotelen. De zoon van Ferminia, Francesco, die ook wel Checchino werd genoemd, besloot het restaurant in 1927 te vernieuwen. Hij deed echter geen concessies aan de gerechten die geserveerd werden: de stevige, eenvoudige keuken van Testaccio bleef de boventoon voeren en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Het restaurant is nog steeds in handen van de familie.

Een andere culinaire traktatie is de oude overdekte markt op de Piazza di Testaccio, waar van alles en nog wat te koop is. De markt is dagelijks tot een uur of twaalf open. Op een steenworp afstand van de markt vind je Felice a Testaccio, een karakteristieke trattoria die geleid wordt door de bejaarde Felice. Elke ochtend schuifelt de oude eigenaar naar de markt om boodschappen te doen. Als groot aanhanger van de klassieke Romeinse keuken staat hij vooral bekend om zijn zuiglam, de abbacchio. 


De fijne keuken

Felice a Testaccio, Via Mastro Giorgio 29, Roma
www.feliceatestaccio.com

Mattatoio, Piazza Orazio Giustiniani 4, Roma
www.museomacro.org

Il Checchino dal 1887, Via di Monte Testaccio 30, Roma
www.checchino-dal-1887.com