Beeldarchief (1982 -2000)

Een archief ontstaat niet volgens een vooropgezet plan. Het groeit langzaam, uit tekeningen, foto’s, gebouwen, reizen, knipsels en herinneringen. Pas achteraf worden de lijnen zichtbaar. 

Twee werelden keren steeds terug.

Aldo Rossi

Rossi, de meester van het geheugen én van het ambacht: architectuur als drager van tijd, herinnering en betekenis. Een gebouw staat nooit op zichzelf, maar maakt deel uit van de stad, de geschiedenis en het persoonlijke geheugen. Het is als familie: vertrouwd en voorgoed opgenomen in het geheugen.

Le Corbusier

Daarnaast iemand als Le Corbusier. Hij zag het huis als een machine à habiter: architectuur moest helder, doelmatig en economisch worden opgebouwd en aansluiten bij de moderne tijd – een feest van de verlichting. Maar zijn werk ging verder dan efficiëntie alleen. Licht, ruimte, verhouding en beweging maakten van het gebouw ook een poëtische ervaring.

Bouwen begint met kijken, tekenen en ordenen.

Bloemenkiosk

En dan de nieuwe wereld: techniek, fotografie, machines, experimenten en tijdelijke architectuur. Nieuwsgierigheden die misschien buiten het traditionele vak lijken te vallen, maar die de blik van de architect voortdurend blijven verruimen.

Vakantiewoning in de Ardennen – prijsvraag

Daarnaast is er het vak van de timmerman: het ambacht, het materiaal, de constructie en de finesse van het detail. Architectuur moet niet alleen bedacht, maar ook begrepen en gemaakt kunnen worden, en belangrijk, het moet ook heel gewoon zijn.

Krantenartikelen

Deze lopen als een rode draad door het archief. Als het niets is gaat het weg, maar sommige blijven hangen.