Mijn archief (1982 - 2000) ontstond zonder vooropgezet doel. Het groeide vanzelf uit tekeningen, foto’s, gebouwen, reizen en herinneringen. Pas achteraf werden de hoofdlijnen zichtbaar. Aan de ene kant het Rossiaanse: kennis, geheugen en ambacht. Architectuur die vertrouwd voelt en zich voorgoed in het geheugen nestelt. Aan de andere kant meester Le Corbusier: helder, doelmatig en modern. Maar ook bij hem werd het kijken uiteindelijk poëzie. Geen keuze dus, maar gewoon.. "the best of both worlds"- het tijdloze.. 

• De bloemenkiosk (1992)
  De wereld van de realo's: techniek, fotografie, machines, experimenten en 'tijdelijke architectuur".

Vakantiewoning in de Ardennen — prijsvraag (2000)
Het vak van de timmerman: het ambacht, het materiaal, de constructie en het detail. Uiteindelijk moet het ook 'gewoon' gemaakt kunnen worden.

Bewaarde krantenartikelen

De meeste verdwijnen, maar sommige blijven hangen..